Categorieƫn
Plasticbroek

Reactie Piet

Een biseksuele plasticbroek reactie
Door Piet v/d B.

Een eerste aanzet

Hallo Adrielle,

Ik herken mij in het verhaal van W v/d S. ik draag al meer dan 43 jaar (ben nu 57) plastic broekjes en kan er ook niets aan doen dit erg opwindend te vinden. Ik heb ooit mijn vrouw verteld graag een plastic broekje te dragen. Ze gedoogt dit, maar wil er verder niets mee te maken hebben. Ze wil niet weten waar en wanneer ik het aandoe. Ik doe het plastic broekje alleen aan als zij niet thuis is om er dan vervolgens net als W er super in klaar te komen. In het begin voelde ik mij er ook erg schuldig onder, maat toen ik veel gelezen had over fetisjisme heb ik dit voor mij geaccepteerd. Anders dan W heeft mijn vrouw wegens een soort reuma geen interesse meer in seks. Wij hebben daar uitvoerig over gepraat en beiden dit geaccepteerd. Je begrijpt dat het plastic broekje voor mij nu de uitkomst is om toch mijn bevrediging te hebben waar ik in mijn plastic broek heftig naar verlang. Ik doe hier niemand schade mee.

Wel heb ik een ander probleem waar ik wel mee zit. Ik ben biseksueel en vrij soms met en man al dan niet in een plastic broek. Hoewel ik met mijn vrouw geen seks meer heb, voel ik mij dan dus wel erg schuldig. Ik heb die bi gevoelens al vanaf mijn 17e (ik ben van 1953). Soms schaam ik mij diep als ik met een man super heb genoten en zweer om het niet meer te doen. Toch is dit vele malen sterker dan mezelf en heb dan ook contacten via MSN. Als mijn vrouw een nachtje weg is (dat gebeurt regelmatig) heb ik in mijn plastic broek via de webcam en MSN seks met mannen. Aan de ene kant wil ik er vanaf, maar aan de andere kant vindt ik het heerlijk om te doen.

Nu rijst ook bij mij de vraag of ik nu een abnormale plastic broekjes biseksuele lover ben. Net als W kan je er bijna met niemand over praten dan met alleen gelijkgestemde. Adrielle doe ik nu iets verkeerd.?

Groetjes Piet

P.S. Je mag mijn verhaal op je site plaatsen hoor, misschien is dit voor veel mannen en vrouwen een opsteker, dat je bent wie je bent en eigenlijk voor je gevoel niets verkeerd doe of wel?????  Ik weet niet hoe je verhalen op je site kan plaatsen dus doe ik dit via je mail en hoop dat je dit verhaal wilt plaatsen. Als je het niet kan of wilt plaatsen ook goed, maar ben blij even mijn verhaal te kunnen doen.

Een nadere uitleg

Ik was 14 (1967) en moest noodgedwongen (wegens thuissituatie) een 13 tal weken bij mijn tante logeren. Door die omstandigheden begon ik in mijn bed te plassen en kwam mijn tante op een avond mijn slaapkamer in met een katoenen luier en een plastic broek (Pampers bestonden nog niet). Ik geneerde mij omdat ik met de billen bloot moest en tante bij mij de luier en het plastic broekje aandeed. Ik was 14 en mezelf aan het ontdekken, dus je begrijpt hoe ik mij voelde. Toch wende het snel en omdat ik mezelf aan het ontdekken was wreef ik over het plastic broekje om vervolgens in de luier klaar te komen. Het plastic van toen was steviger dan nu en begon het gevoel van dat plastic prettig te vinden. Omdat ik die katoenen luier maar niets vond (het was zo’n dikke prop) duwde ik die op een avond naar beneden en kwam mijn penis direct in contact met het plastic. Door het voorvocht gleed mijn penis erin en dat voelde meer dan prettig aan. Ik kwam die avond naar mijn gevoel dan ook pas echt klaar. Het plastic broekje werd mijn 2e huid en begon het ook stiekem overdag aan de doen. Omdat je toen niet zomaar een winkel binnen kon lopen, pikte ik plastic broekjes van waslijnen om aan mijn gerief te komen. Ik fantaseerde dat mijn tante met mij lekkere dingen in mijn plastic broek deed en begon ook te fantaseren over jongens. Net als iedereen in die tijd (woorden zoals homo, biseksueel waren “not done” in die tijd) trouwde ik en waren de eerste 9 jaren van mijn huwelijk super.

Toen mijn vrouw door ziekte minder behoefte aan seks had (en later helemaal niet meer) begon ik mij erbij te masturberen gewoon omdat ik meer behoefte aan seks had dan haar. Ook kwamen bij mij de gevoelens en verlangen naar plastic broekjes weer terug en kocht er een in mijn maat stiekem in een zorgwinkel. Ik zat in de bouw zat en in de winter in de WW. Als mijn vrouw ging werken deed ik het plastic broekje aan en was het voor mij feest. Ik zocht grenzen op door 06 lijnen (dat waren toen nog sekslijnen) te bellen en genoot als vrouwen mij in mijn plastic broek klaar babbelden. Op dat moment niet, maar als ik in mijn plastic broek was klaargekomen voelde ik mij erg schuldig naar mijn vrouw toe en besloot elke keer ermee te stoppen. Niet dus, soms hield ik dit een paar weken vol, maar het verlangen naar was sterker. Toen ik ook homolijnen ging bellen gaf mij dat op dat moment een superbevrediging en was alleen maar de bevestiging dat ik eigenlijk al vanaf mijn 17e al gevoelens voor mannen had. Ik wist dit, omdat ik toen wel eens met vrienden spelletjes deed en daar toen erg van genoot. Een nieuw probleem was geboren, getrouwd en biseksueel. Ik was inmiddels 32 en maakte op een keer via zo’n homolijn direct apart een afspraak met een homo. Aan de telefoon hadden wij al uitgebreid kennis gemaakt en elkaar verteld over passie en met name mijn passie voor plastic broekjes. Met knikkende knieĆ«n stond ik aan zijn deur en een half uur later schaamteloos bij hem in bed. Aids bestond nog niet en en terwijl ik hem pijpte trok hij mij in mijn plastic broek af. Weken heb ik mij rot gevoeld, vond mezelf vies en een homo. Omdat hij mij in mijn plastic broek heerlijk kon bevredigen heb ik het 5 maanden met hem gedaan, soms wel meerdere keren per week en genoot van elke seconde. Helaas ging hij verhuizen en hield het op. Nu bevredig ik mezelf meerdere keren per week via MSN in mijn plastic broek. Jawel ik ben een plastic broekjes fetisjist en biseksueel.

Groetjes Piet v/d B

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *