Categorieën
Plasticbroek

Reactie Denise

Mijn leven in plasticbroekjes

Door Denise

Beste Adrielle,

Eigenlijk per toeval kwam ik op je site. Na eerst een beetje nieuwsgierig rond gekeken te hebben ben ik met steeds meer belangstelling verder gaan lezen. Hoewel ik echt niks tegen lak, leer en pvc heb, was het vooral het deel over de plastic broekjes dat me boeide. Je site is niet alleen informatief, maar ook de verhalen vind ik leuk. Ik denk wel dat de verhalen vooral door mannen zijn geschreven. Daarom vond ik het leuk eens te reageren, omdat ik wel een vrouw ben. Bijna 40 en ik draag plastic broeken met soms een luier.

Het is best een lang verhaal, maar ik wil het eigenlijk wel eens vertellen. Toen ik oud genoeg was om ‘s nachts droog te moeten kunnen blijven waren er al Pampers. Het droog blijven wilde maar niet lukken, maar het was meestal niet zo veel meer dus mijn moeder vond Pampers zonde van het geld. Ook zei ze dat Pampers zo goed droog bleven dat ik het nooit zou leren om helemaal droog te worden ‘s nachts.

Dus bleef de plastic broek met drukknopen, die ik ‘s nachts ter bescherming over mijn slip droeg. Omdat ik best groot ben, werd dat al gauw een SGA patiëntenbroekje, ook omdat het langs die drukknoopjes wel eens doorlekte. Mijn moeder heeft echt haar best gedaan met plaswekkers en zo, maar het schoot gewoon niet op. Ze had ook wel wat anders aan haar hoofd want het huwelijk van mijn ouders liep niet zo best. En mij boeide het niet. Wat later begon ik te puberen, werd ongesteld en vond het wel best die plastic broek in de nacht. In het week end dronk ik natuurlijks ‘s avonds wat meer cola en ging het wel eens goed mis. Dus deed ik dan vaak een papieren luier in mijn slip om wat meer op te kunnen vangen. Die zijn trouwens tot op de dag van vandaag gelukkig nog steeds gewoon te koop bij de supermarkt. De SGA plastic broekjes sluiten goed om je benen en zijn lekker hoog, dus dan ging het goed. Mijn ouders zijn uiteindelijk gescheiden en ik woonde daarna alleen bij mijn moeder. Die had weer wat meer tijd voor mij en wilde me graag toch nog helpen om een einde aan dat bedplassen te krijgen. “Je wilt dit toch niet, als je straks een vriendje hebt”. Dat had ik me vreemd genoeg nooit afgevraagd. Maar in plaats dat het beter ging, werd het slechter. Door een chronische blaasontsteking werden de week enden nog moeilijker. Met twee papieren luiers loste ik het meestal voldoende op.

Maar toen ik op een avond met twee papieren luiers in mijn slip mijn benen stevig tegen elkaar aandrukte, ontstond een onverwacht aangenaam gevoel in mijn onderbuik. De druk op mijn vagina gaf een heerlijk gevoel. Ik merkte dat dat gevoel, door door te gaan, steeds heerlijker werd en ik bereikte mijn eerste orgasme; met luiers en een plastic broek aan. In een roes viel ik in slaap en ik plaste die nacht mijn dubbele luier vol als nooit tevoren.

Toen ik ‘s ochtends in die natte warme luiers wakker werd heb ik mijn kussen tussen mijn benen gelegd, mijn benen weer tegen elkaar gedrukt en in een steeds sneller ritme kreeg ik weer een orgasme, nog sterker dan de avond ervoor. Toen ik nagenietend lag bij te komen wist ik het ineens; dit gevoel kon ik me met een jongen helemaal niet voorstellen. Door die blaasontsteking liet mijn moeder het los om zich nog met mijn bedplassen te bemoeien. Ze leek zich er bij neer te hebben gelegd. Maar door mijn eerste sexuele ervaringen wilde ik helemaal niet meer zonder plastic broek slapen. Al gauw had ik ontdekt dat alleen een plastic broek aan ook heerlijk was om jezelf te masseren. Niet alleen van voren, maar zelfs ook van achteren. Zeker als de plastic broek van binnen een beetje vochtig was geworden. Uiteindelijk ging ook de blaasontsteking wel over, maar mijn moeder had het er niet meer over. Na mijn MAVO ben ik in de verpleging gegaan en daar heb ik na wat vluchtige liefdes mijn vriendin leren kennen. Ik heb eigenlijk nooit wat voor jongens gevoeld, dus heb er nooit veel problemen mee gehad dat ik lesbisch ben. Misschien heeft het me wel geholpen dat ik grotendeels met alleen mijn moeder opgegroeid ben.

Mijn vriendin keek de eerste keer wel vreemd op toen ik haar van de plastic broeken vertelde. Maar in de opwinding van de verliefdheid was het alleen maar leuk spanning verhogend. Ik was ondertussen wel wat steviger geworden, dus de SGA broeken werden te strak om de benen. Sindsdien draag ik Hygia plastic broeken. Maat 48 is voldoende ruim om de benen en het plastic is lekker zacht. En nog steeds makkelijk bij de drogist te krijgen. Mijn vriendin is een beetje de moeder in ons gezin, dus ze vond het wel best. Ze maakte er geen punt van. Ze draagt nu een plastic broek alleen als we vrijen; ook zij heeft ontdekt dat je heerlijk intiem kunt zijn met een plastic broek aan. Geen probleem om elkaar zowel voor als achter met de tong te strelen met een plastic broek aan.

Ik draag de plastic broek nog steeds ‘s nachts, over mijn slip. Gewoon omdat het zo lekker vertrouwd voelt. En in het weekend of na een feestje doe ik vaak toch nog een inlegluier in mijn slip. Meestal niet voor niets. Als we allebei vrij zijn en thuis wat in een jogging pak rondhangen heb ik ook vaak mijn plastic broek over mijn slip aan. Het is dan ook wel spannend om zo ook even een boodschapje te gaan doen. Maar als mijn vriendin merkt als ik mijn slip er onder uit gelaten heb weet ze dat ik haar uitdaag en eindigen we vaak wel op de slaapkamer. Het dragen van een plastic broek is zo iets van mezelf geworden, dat ik er nooit meer aan gedacht heb zonder te zullen zijn. Ik heb wel een voorraadje, maar ik hoop maar dat die Hygia broeken nog lang te koop zijn. Ik heb me wel eens afgevraagd wie die nou allemaal koopt, want mijn buurtdrogist heeft ze nog gewoon op voorraad liggen. Ik denk dat ik geluk heb dat we met twee vrouwen zijn. Dan worden dit soort dingen samen misschien wel makkelijker opgelost. Ik kan alleen maar aan iedereen schrijven die min of meer hetzelfde voor plastic broeken voelt als ik; wees eerlijk tegen jezelf en tegen je partner, want het is te onschuldig om er naar elkaar heel moeilijk over te doen. Geniet er van en haal er voor allebei uit wat mogelijk is. Groetjes Denise.

Één reactie op “Reactie Denise”

Dag dag.
Met interesse jouw verhaal gelezen. Net als jij ben ik dol op plastic broekjes. Alle maten en soorten heb ik ( uitgeprobeerd).
Ik zou mijn ervaringen best met je willen delen en er over met je mailen.
Groetjes en mischien tot schrijfs.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *