Categorieën
ABDL Plasticbroek

Luiers en plasticbroekjes (6)

Door Anoniem01

Luiers- en plastic broekjes- therapie

“Wakker worden”, hoor ik zachtjes zeggen. Ik voel mama’s hand over mijn hoofd gaan. “Kom lieverd, wakker worden hoor. Kom maar.” Mama helpt me wat overeind. Ze gaat met haar hand in mijn plastic broekjes en luier. “Oh, je hebt in je luiertje geplast. Grote baby hoor!” Ik merk nu ook dat ik een natte luier heb. De afgelopen maand krijg ik van mama een luier en plastic broekjes om. Onze huisarts heeft officieel vastgesteld dat ik een volwassen baby ben en dus geadviseerd dat ik voortaan geen gewone broek meer zal dragen, maar in plaats daarvan een luier en minimaal 2 plastic broekjes. Ze heeft zelfs uitgerekend hoeveel ik per dag en per maand, zelfs in een jaar om zal krijgen. Ik zal volgens haar 1 pak Tena Maxi Plus slip per dag gaan gebruiken. Dat komt volgens haar neer op wel 8400 luiers per jaar. Ze heeft 70 SGA plastic broekjes XL per week voorgeschreven. Mama hoeft dan de plastic broekjes niet elke dag te wassen. “Wat een natte luier… wat een natte luier. Heb je lekker in je luiertje geplast… ja hè; je bent mijn lieve grote baby hoor.”

Mama doet mijn plastic broekjes een voor een uit. Dan maakt ze de plakstrips van mijn luier los. De plastic broekjes zijn ook een beetje nat geworden. De luier is best heel nat. In het begin kon ik helemaal niet in mijn luier plassen, omdat mijn plasser steeds stijf stond. Nu, enkele weken later, is het al gewoon geworden dat ik een luier en 2 plastic broekjes om heb. Als ik me wat ontspan, lukt het steeds vaker om bewust in mijn luier te plassen. Het geeft altijd een geweldig gevoel. Terwijl ik hierover nadenk, is mama even verderop gaan zitten. “Kom eens even bij mama”, zegt ze. “Eerst even een schone luier om.” Ze doet dat soms best vlot, soms bewust langzaam. Vanmorgen is ze vlot. Met wat vlugge bewegingen smeert ze mijn hele plasser gebied in met de speciale babyzalf, die ze van de huisarts heeft gekregen. Daarna vouwt ze de luier er overheen en maakt ze de plakstrips vast. “Zo.. en dan nog je plastic broekje.” Vlot trekt ze de elastieken openingen over mijn benen. Ik lig met mijn benen opgetrokken naar boven. Ook dat ben ik al helemaal gewend. Mama doet mij nog een tweede plastic broekje om, zoals we ook gewend zijn. Daarna wast ze m’n gezicht en kamt ze mijn haar. “Mama zal jou even de borst geven.” Mama heeft een mooi leren pakje aan boven haar donkere kousen en leren slipje. Ze ziet er geweldig uit! Ze geeft mij ook melk uit de fles. Ik weet dat zowel in de zalf als in de fles een middeltje zit om mijn plasser sneller opnieuw stijf te laten staan en mij steeds opnieuw te laten klaarkomen. “Luister eens naar mama”, zegt ze dan. “Wij gaan vandaag naar een mevrouw toe, die heel veel weet van luiers en plastic broekjes. Die mevrouw gaat straks naar jouw luier en plastic broekjes kijken. Mama blijft bij jou hoor. Ik zuig lekker aan haar borst. Ook dat is de laatste tijd “gewoon” geworden. Na een poosje haalt mama mij van haar borst, want als het aan mij ligt, wil ik de hele dag wel lekker aan haar borsten zuigen. “Zo lieverd; nu moeten we onderhand gaan hoor; volgende keer mag je weer wat langer aan de borst… en misschien straks bij die mevrouw ook nog wel.” Bedoelt mama dat ik bij haar zelf aan de borst mag of zou ik bij die mevrouw aan de borst mogen? Ik ben benieuwd.

Als mama mij verder heeft aangekleed, maakt ze zichzelf ook verder klaar. “Ga je mee met mama”, vraagt ze, zonder overigens een antwoord te verwachten. Mama laat mij achterin de auto zitten. De luiertas zet ze naast mij. Ik ben eraan gewend dat die de laatste tijd altijd meegaat. Vandaag ziet deze er goed gevuld uit. Ik ben benieuwd wat er straks allemaal gaat gebeuren. Mama rijdt weg. Ik voel mijn luier, ondanks dat het gewoon is geworden. Het geeft altijd nog een lekker gevoel! Ook de elastieken openingen van mijn plastic broekjes voel ik. Na een kwartiertje parkeert mama haar auto bij een groot huis en helpt ze mij uitstappen. Ze pakt de luiertas en helpt mij uitstappen. Ze geeft mij een hand. “Je hoeft je geen zorgen te maken hoor”, zegt ze, als we naar de voordeur lopen. Mama belt aan. We hoeven niet lang te wachten. Een mooie vrouw met donker haar doet de deur open. “Ah, daar zijn jullie; kom maar verder hoor.” We stappen in een ruime hal. De vrouw houdt glimlachend een deur voor ons open. Ze draagt leren kleding. We staan in een ruimte met een tafel, waarop een groot plastic aankleedkussen ligt, een groot tweepersoons bed met een roodbruin rubberen plaszeil. “Hallo”, zegt ze, “Ik ben Suzanne.

plasticbroek

Je mag hem daar alvast uitkleden.” Ze wijst naar de tafel met het aankleedkussen. “Ik ga me ondertussen even klaarmaken hoor.” Terwijl Suzanne de deur uitgaat, trekt mama mijn broek uit. Meteen is mijn plastic broek zichtbaar. Even gaat een lichte schrik door me heen, maar mama had mij verteld dat deze mevrouw veel weet van plastic broekjes. Ach, dan zal ze ook vast niet vreemd opkijken als ze mij in een luier en plastic broekje ziet staan. Mama helpt mij op de tafel en op het aankleedkussen, dat koud en lekker glad aanvoelt aan mijn benen. Mama trekt mijn shirt uit en legt me dan op mijn rug. Och, ik ben het gewend. Mama doet mij immers vele malen op een dag een schone luier om. Ik lig dan altijd op mijn rug met mijn benen omhoog. Ik maak een bruggetje en mama doet mijn plastic broekjes uit. Daarna maakt ze de plakstrips los en doet mijn luier af. “Grote jongen”, zegt ze; “geen plasje in je luier gedaan; goed zo.” Ik lig helemaal bloot op het aankleedkussen. Dan hoor ik de deur. Ingrid komt binnen. Ze heeft een soort badpak aan, maar dan van glimmend leer. Haar borsten zijn bloot.

Leren body

Ze ziet er geweldig mooi uit. Suzanne buigt zich over mij heen. “Zo, daar ben je dan, hè; lieve babyboy. Suzanne gaat wat oefeningen met jou doen.” Ik zie haar prachtige borsten vlak boven mij. Heerlijk! “Kom eens even rechtop. Zie je daar dat bed; daar ligt een groot plaszeil op; daar mag je lekker even op gaan liggen, dan kom ik zo bij je hoor.” Suzanne en mama helpen me van de tafel en leggen mij op het bed. Een groot plaszeil ligt op het bed. “Ga maar eens even op je buik liggen; zo ja; lekker op het plaszeiltje.” Suzanne praat met mama en samen hurken ze naast het bed. “Zie je wat een plaszeiltje doet”, zegt Suzanne, “zijn plasser gaat er strak en hard overheen; mooi hè?” Het voelt geweldig. Lekker koud en glad. Ik laat mijn plasser er lekker overheen gaan. “Kom eens op je rug liggen en til je bips eens op”, hoor ik Suzanne zeggen.

Samen met mama schuift ze een wit plaszeiltje onder mij. Daar blijft het niet bij. Ik zie Suzanne naar mama knikken. Het volgende moment voel ik het witte plaszeiltje tussen mijn benen; het is net een enorme plastic broek, maar dan van rubber. Het voelt heerlijk. Ingrid en mama lachen naar mij. “Dat is lekker he”, zegt Ingrid. Tegen mama zegt ze: “Op deze manier kun je zelf thuis ook dit soort oefeningen doen. Probeer ook eens samen in zo’n zeil te rollen of lekker samen op het zeiltje te liggen; op je rug of op je buik. Je zult het zelf ook vast lekker vinden. Je mag hem nu even een plastic broekje met een inlegluier omdoen. Dat mag ook wel hier op het plaszeiltje hoor. Ik hoor dat mama in de luiertas een schone plastic broek en een inlegluier zoekt. Lachend buigt ze zich over mij heen. “Je mag weer even een luier om, schat”, zegt ze. “Beentje in het plastic broekje… andere beentje… ja, goed zo.” Ingrid geeft mama de inlegluier aan. “Laat hem eens even op z’n knieën staan”, zegt ze. Als ik op m’n knieën sta op het plaszeiltje, trekt mama mijn plastic broekje aan de bovenkant open. Ingrid laat de inlegluier in mijn plastic broekje glijden. Dan gaat ze ook nog met haar hand in mijn plastic broekje om de inlegluier mooi glad te houden. “Goed zo, wat ben jij een lieve grote baby, zeg! Ga maar weer op je rug liggen hoor.”

plasticbroek mer drukknopen

Daar lig ik dan, in een plastic broekje met een inlegluier op het plaszeiltje. Het voelt koud aan en het inlegluiertje voel ik wat schuiven in mijn plastic broekje. Lekker! Ik rol wat heen en weer op het plaszeiltje en beweeg mijn benen wat. Hierdoor voel ik telkens weer die inlegluier. Het is heerlijk, zo op dat grote plaszeil! In mijn ooghoek zie ik Suzanne naar de deur lopen. Ik hoor haar zacht roepen: “Och, Cynthia, wil je even komen?” Even laten stapt een adembenemend mooie blonde vrouw binnen. Ze heeft alleen een leren slipje en bh om en donkere kousen.

leren bikini

Ze lacht naar mij en stelt zich voor: “Hallo lieverd, ik ben Cynthia. Ik kom jou even verwennen… goed?” Ik knik. Het lijkt me heerlijk. Als ik rondkijk, zie ik mama lachen naar Cynthia en Suzanne. Ondertussen lig ik daar maar lekker in mijn inlegluier en plastic broekje op het plaszeil. Doordat de inlegluier niet zo vast zit als een luier die met plakstrips vastgeplakt is, zit deze los in mijn plastic broekje en schuift voortdurend heen en weer. Daardoor voel ik deze steeds langs mijn plasser gaan.

leren bikini

Het geeft een heerlijk gevoel. Dan voel ik het bed wat omlaag gaan. Ik zie dat Cynthia bij mij op het plaszeil is gekomen. Dat is niet het enige. Ze heeft haar leren bh afgedaan en ook haar leren slipje uit. Ze heeft nu alleen nog haar leren gordel om en haar donkere kousen aan. Ze kijkt uitdagend naar mij. Dan beweegt het bed aan de andere kant. Daar komt ook Suzanne op het plaszeil. Ze heeft haar borsten nog altijd boven haar leren lijfje uit, maar nu heeft ze ook de onderkant van dat lijfje open, zodat ik haar kutje kan zien. Suzanne knikt naar mama. Meteen zie ik dat mama naar mij lacht en haar leren slipje omlaag doet. “Kom maar eens bij me, jonkie”, zegt Suzanne. Ik kijk naar haar mooie borsten. Ze ziet het. “Toe maar”, zegt ze. Ik pak haar borsten. Ze voelen stevig, maar toch ook zacht aan; net als die van mama. Ik voel handen in mijn zij. Cynthia komt vlak achter mij. Ik voel haar borsten in mijn nek. “Kom maar”, zegt ze. “Kom maar lekker aan mijn borsten hoor.” Ik draai me een klein beetje om. Handig draait ze mijn hoofd zo, dat ik aan haar borst kan zuigen. Met een arm ondersteunt ze mij. Wat heeft zij ook een heerlijke borsten! Ze lijken ietsje kleiner dan die van mama en Suzanne, maar ze zijn ook zo stevig en tegelijkertijd zacht. Dan komt Suzanne vlak voor me en steekt haar hand langzaam in mijn plastic broekje. Omdat de inlegluier los in mijn plastic broekje ligt, kan ze die gemakkelijk aan de kant schuiven. Dan voel ik mama’s hand ook in mijn plastic broekje. Suzanne ligt een beetje achterover. Mama begint mijn plasser te masseren.

Suzanne ziet er onweerstaanbaar uit met haar leren laarzen en lijfje. Cynthia beweegt iets mee naar voren, maar ik kan aan haar borst blijven zuigen. Mama masseert rustig verder. Ik voel me behoorlijk opgewonden raken. Mama weet het. Ze voelt het. “Toe maar, lieverd. Je mag nu een dikke plas doen hoor. Het hoeft nu niet in je luier. Je mag lekker over Suzanne plassen… en over het plaszeiltje. Je bent zo’n lekkere baby. Terwijl Cynthia mij de borst geeft, vingert ze mama in haar kutje. Ik weet dat mama ook opgewonden raakt door mij, zo in mijn plastic broekje en inlegluier, waar mijn plasser nu bovenuit getild wordt door haar. Om mij heen hoor ik Cynthia, Suzanne en mama ombeurten: “Toe maar… goed zo… plas maar lieverd… plas maar over het plaszeiltje…. Plas maar over je luier… plas maar over je plastic broekje. En dan gebeurt het: met een hevige schok kom ik klaar en spuit ik over Suzanne.

Het vocht komt niet alleen over haar leren lijfje, maar ook in haar gezicht en zelfs in haar mond. Ze lacht en vindt het dus niet erg. Ik zie haar tong langs haar lippen gaan. “Goed zo babyboy… toe maar”, hoor ik mama zeggen, terwijl ik schokkend blijf spuiten. “Toe maar lieverd… jaaahhh, dat is lekker hè jonkie!” Zo te zien geniet Suzanne er enorm van. Mijn vocht zit op haar leren lijfje; haar gezicht zit vol, het druipt van haar lippen, terwijl ze het zeker ook heeft ingeslikt. Zelfs in haar haar zit het. Ik vind het heerlijk! Ik lig nog steeds in de armen van Cynthia. Mama trekt mijn plastic broekje omlaag en doet mij de inlegluier af. Ze pakt de pot met speciale babyzalf en smeert mijn plasser opnieuw in. Cynthia laat mij iets meer achterover zakken en streelt met haar hand over mijn plasser. Mama geeft haar een schoon inlegluiertje aan. Mama zegt: “Even je bips omhoog, lieverd.” Normaal gesproken hoeft ze het niet meer te zeggen, want ik ben er helemaal aan gewend. Nu ben ik toch de kluts kwijt door al die mooie borsten en die lieve strelingen. Terwijl Cynthia de inlegluier over mijn plasser legt, heeft mama al een plastic broekje gepakt. Ze vouwt het open en samen met Cynthia trekt ze het mij aan. Ik blijf het heerlijk vinden, die elastieken openingen die over mijn benen gaan en mij uiteindelijk het fijne geborgen en opgewonden gevoel geven. Ik lig weer met een inlegluiertje en plastic broekje aan Cynthia’s borst. Nadat ik even heb mogen zuigen , legt ze me plat op het plaszeil neer. Wat gaat er nu gebeuren? Moet de zalf even intrekken soms… en dan? Ik ben helemaal geil door het plastic broekje. Soms kwijl ik er bijna van.

Echt heerlijk vind ik het om zo te liggen en een beetje op dat plaszeiltje te rollen. Plastic broekjes, plastic luiers, rubber of plastic plaszeiltjes, leren rokjes, bh’s, slipjes, het is allemaal heerlijk, als het maar glad en glimmend is, dan is het goed. Ik vermoed dat Cynthia, Suzanne en mama zich beraden op hun volgende actie. Ik hoef niet lang te wachten. Kennelijk werkt de zalf snel. Mama pakt mij van achteren vast. “Kom eens lekker bij mama, jonkie”, zegt ze. Ik zie dat Cynthia zich weer aankleedt; ze heeft haar leren slipje weer aan en is bezig haar leren bh om te doen. Even later zie ik dat ze haar kousen uitdoet en een leren jurkje aantrekt. Wat ziet ze er fantastisch uit!

wasrek

Opeens zie ik dat even verderop een rek staat met een een heel aantal plastic broekjes eraan. Dat is zeker om de feestvreugde te verhogen. Ook Suzanne is weer in de ruimte. Ze heeft zich verschoond en ziet er weer stralend uit. Wat een mooie meid! Ze staat even verderop en trekt uitdagend haar leren slipje omlaag. Ik voel mama’s handen in mijn plastic broekje. Het volgende moment masseert ze mijn plasser opnieuw. Het voelt weer heerlijk. Ik raak snel opgewonden, terwijl ik naar het rek met plastic broekjes en plastic luiers kijk en ook naar Suzanne met het leren slipje dat ze omlaag trekt. “Kom maar even op je knieën zitten”, zegt mama. Als ik dat doe, voel ik mijn inlegluier naar beneden zakken in mijn plastic broek. Dan zie ik dat Cynthia in haar leren jurk op het plaszeil is gekomen. Ze gaat op haar buik liggen. Ik voel mama’s handen masseren en ik kijk naar de mooie borsten van Suzanne.

Voor ik het weet voel ik weer een nieuw hoogtepunt aankomen. Mama blijft zacht door masseren. Dan trekt ze mijn plastic broek en inlegluier omlaag en houdt mijn plasser boven het leren jurkje van Cynthia. “Mama… mamaahhhh…”, roep ik. “Ja lieve luierbaby… toe maar… plas maar over haar jurkje… jaahhh… toe maar.” Ik voel het vocht eruit spuiten… zomaar over Cynthia’s leren jurkje. Ik hoor mijn vocht op haar jurkje komen. Alleen het geluid ervan maakt mij al geil, net als het geluid van een luier en een plastic broekje dat uitgevouwen wordt of tegen elkaar aan schuurt. “Oohhhh…. Mamaaahhh….Cynthiaaahhh…” Opnieuw spuit ik me helemaal leeg. Waauw, wat ontzettend lekker zeg. Mama legt me op mijn rug; klaar om weer opnieuw een schone luier om te doen, denk ik. Suzanne helpt met het uittrekken van mijn plastic broekje. Mama trekt de inlegluier eruit. Dat is ook een fantastisch gevoel zeg! Als mama met een schone luier in haar handen staat, maak ik gewoontegetrouw een bruggetje. Ze legt de luier onder mijn bips en ik ga op de luier liggen. Mama smeert mijn piemel en eromheen in met de speciale zalf. Het voelt zo lekker als mama dat doet! Ze doet ’t zo zacht en met zoveel gevoel. Volgens mij vindt ze ’t zelf ook lekker. Dan doet ze mij de luier om. Ook dat doet ze met gevoel. Ze doet de plakstrips aan de voorkant dicht.

luier en plasticbroek

Daarna pakt ze weer zo’n heerlijk plastic broekje. Ik lig met m’n benen omhoog. Ik ben er zo aan gewend, dat ik dat best lang achter elkaar kan. “Goed zo lieverd; een lekker plastic broekje over je luier.” Mama schuift het elastiek over mijn benen; heerlijk! Meteen krijg ik nog een plastic broekje aan. Het is helemaal gewoon geworden: elke dag een luier en twee plastic broekjes erover. Sommigen zeggen volgens mama dat die plastic broekjes niet nodig zijn om een plas op te vangen; een luier zou genoeg zijn. Toch is het juist heerlijk om twee plastic broekjes om te hebben. Gelukkig vindt mama dat ook. Soms trekt ze zelf ook weleens een plastic broekje aan. Ik kan dan lekker aan haar voelen en mag ik haar kutje likken door het plastic broekje heen. Mama is al eens op die manier kreunend klaargekomen. Met zo’n plastic broekje aan geeft ’t niks. “Wat heb je weer een lekkere luier om… en zulke fijne plastic broekjes”, hoor ik Suzanne dan zeggen. Ik zit nu in mijn luier en plastic broekjes op het gladde aankleedkussen. Mama heeft mij niet verder aangekleed, dus gaan we nog niet weg. Suzanne voelt met haar hand aan de voorkant van mijn plastic broekje. “Zo”, zegt ze, we hebben gezien hoe het gaat op het plaszeiltje en met een leren jurkje. Dat ging goed, hè?” Suzanne praat meer tegen mama dan tegen mij. Mama knikt. “Goed, dan gaan we nu een stapje verder. We gaan straks naar de kamer hiernaast. Daar is veel plastic. Ik denk dat hij daar zeker ook goed op zal reageren. Mijn collega Diana zal hem daar begeleiden. Suzanne neemt mij mee naar de deur. Dan even door het halletje. Ik vind het heerlijk om zo op m’n blote voeten en alleen in mijn luier en plastic broekjes door een vreemd huis te lopen. Ze opent de deur aan de overkant.

Een mooie vrouw met lang donkerbruin haar komt mij tegemoet. “Dag schat”, zegt ze,”Ik ben Diana.” Ik krijg meteen een lekkere tongzoen van haar. “Kom maar eens even hier liggen”, zegt ze en wijst op een groot bed met een wit plastic zeil erop. Als ik lig, trekt ze mijn plastic broekjes uit en doet ook mijn luier af. Wat lekker is dat toch: net nog kreeg ik van mama een schone luier om en nog geen twee minuten later krijg ik van deze Diana alweer een schone luier om. Ze ziet er heel aantrekkelijk uit: ze heeft een soort kort jurkje aan van roze doorschijnende plastic. Ik zie haar zwarte bh; die is ook van plastic. Ze draagt een zwart plastic slipje.

Boven haar plastic slipje, dat eigenlijk ook een soort van plastic broekje is, heeft ze een zwarte plastic gordel om die haar mooie donkere kousen ophoudt. Als ik weer een schone luier om heb, trekt Diana zwarte plastic laarzen aan en zie ik haar op mij afkomen met een hand vol plastic. Zijn het allemaal plastic broekjes? Ja… ze schuift een plastic broekje over mijn benen. Heerlijk! Diana weet precies wat ik lekker vind. Dan zie ik dat ze niet nog een plastic broekje in haar handen heeft, maar een soort van groot plastic babyromper met drukknoopjes aan de onderkant. Diana gaat omgekeerd bovenop mij zitten, zodat ik precies naar haar plastic slipje kan kijken. Heel vaag zie ik haar lekkere kutje er door schemeren. Ik streel zacht over haar plastic broekje en duw dit zacht tussen haar schaamlippen. Ik hoor haar zacht kreunen. Ze vindt het dus lekker… Ik voel hoe ze mijn plastic broek-pakje met de drukknoopjes tussen mijn benen dichtmaakt.

Wat een lekker gevoel! Het is lekker om haar handen langs mijn benen te voelen gaan, maar ook het hele plastic luierpak… oohhh wat heerlijk! Als Diana het laatste drukknoopje van het plastic luierpak heeft dichtgedaan, komt ze naast mij op het bed. Ze pakt een plastic kapje en doet dat over mijn hoofd. “Zoveel mogelijk plastic”, zegt ze. Dan maakt ze haar plastic jurkje open en gaat naast mij liggen. Met een teder gebaar neemt ze mij aan haar borst. “Toe maar babyboy… toe maar… zuig maar lekker aan mijn zachte borsten en mijn stevige tepels.” Ik geniet! Ik kan door het kapje heen haar lieve gezicht en mooie borsten zien, met aan weerszijden haar opengeslagen roze plastic jurkje. Ik voel haar lekkere borsten en in mijn mond haar stevige tepel. Wat is dit heerlijk! Met een hand houdt ze mijn hoofd tegen haar borst aan; met haar andere hand is ze aan de beenopening in mijn plastic luierpakje gegaan. Ik voel haar hand aan mijn piemel, die ze zacht begint te masseren.

Wat is dit toch verschrikkelijk lekker! En wat een lieve meid is ze! Ik hoor hoe ze zacht lieve woordjes tegen mij zegt: “Toe maar lieve baby… sabbel maar bij mij hoor… goed zo… ja, je bent lief hoor, zo in je plastic broekjes. Wat een lekkere plastic broekjes allemaal hè! Wil je ook wel even lekker plassen in je plastic broekjes…. Ja? Een lekkere dikke plas in je luier doen… Ja hè, lieve babyboy… doe jij maar eens een lekkere dikke plas in je luier en je plastic broekjes en je plastic luierpakje … ja, voor Diana.” Onderwijl masseert ze nu iets steviger. Ik voel mijn piemel opzwellen en ik hijg naar Diana: “Ohh Diana.” “Ja, plastic broekenmans… is het zo lekker… is het zo lekker dan?” Diana lacht naar mij en masseert verder. “Oohhh…. Aaahhhh…”, hijg ik. En dan spuit mijn vocht boven mijn luier en plastic broekje hard in het plastic luierpak. Het spuit zo hard, dat ik het tegen het plastic luierpak hoor spuiten. Diana houdt mij vast. Ik hoor haar zacht praten: “Goed zo… ja, plas maar in je luiertje… plas maar hoor… lekker in je plastic broekje he?” Nog steeds lig ik aan haar borst en zuig aan haar tepel. Wat is dit toch heerlijk, zo helemaal in het plastic luierpak, een plastic broekje, een luier, een plastic plaszeil… en in de armen van een lieve zachte meid in een plastic jurkje, dat ze opengemaakt heeft, zodat ik aan haar borst kan zuigen. Als het spuiten eindelijk stopt, heb ik het gevoel dat ik helemaal leeg ben. Als ik naar Diana kijk, zie ik dat ze naar mij lacht. “Je bent een lieve baby hoor. Dat was een lekkere grote plas hè? Kom maar, dan zal ik jou eens even een schone luier en een schoon plastic broekje om doen.” Ze heeft een lieve zachte stem. Diana legt mij zacht op het grote plaszeil. Ze wrijft over het plastic luierpak. Binnenin voelt het plakkerig aan, maar tegelijkertijd ook wel lekker. “Heb je zo fijn in je luiertje geplast… ja he… wat een lieve baby… goed zo hoor. En heb je lekker aan mijn borst gezogen?”. Diana maakt het plastic luierpak open met de drukknoopjes tussen mijn benen. Ze doet mijn plastic broekje uit en mijn luier af. Dan maakt ze mij schoon met babydoekjes. Handig en vlot legt ze een schone luier onder mij. Dan opeens is er aan de andere kant van mij nog een andere mooie vrouw. “Dag lieve baby”, zegt ze. “Ik ben Frida en ik kom jou en Diana even helpen; vind je dat goed?” Ik knik, overstelpt door zoveel moois. Samen trekken ze mij een plastic broekje aan.

Even later hoor ik Frida in een bordje roeren. Van Diana krijg ik een zuigfles in mijn handen. “Drink maar lekker wat melk uit de fles hoor”, zegt ze. “Daar wordt ie weer groot van… ik bedoel: daar word je groot van.” Ze bedoelt natuurlijk dat eerste, want er zal wel een middeltje door de melk zitten, waardoor ik snel weer tot een hoogtepunt kan komen. Dan komt Frida met en bordje yoghurt aan. Zij en Diana hebben allebei een lepel in hun hand. “Luier eens… eh, luister eens lieve babyboy”, zegt Frida,”wij gaan een papje in je luier doen. Dat is goed voor jouw pinkelmans. Het is yoghurt met een middeltje erdoor. We noemen het maar: yoghurttherapie.” Het is hier wel een heerlijk luierparadijs.

Nu herinner ik me dat ik die naam ergens gezien heb. O ja, dat stond op het bordje aan de deur: Het Luierparadijs; Instituut voor Luiertherapie aan Volwassenen (ILV). “Niet schrikken hoor, het doet geen pijn, maar ’t is misschien een beetje koud.”Dan scheppen Frida en Diana de koude yoghurt in mijn luier en plastic broekje. Frida heeft er schik in. Ik lig in mijn luier en plastic broekje op een glad en glimmend koud plaszeil met mijn benen weid en voel de koude yoghurt in mijn luier lopen, langs mijn piemel. Het voelt heerlijk! Frida en Diana scheppen flink door. Als het bordje bijna leeg is, pakt Frida nog een tweede bordje yoghurt. “Kom eens even iets rechtop zitten, manneke”, zegt Diana. Frida ondersteunt mij en trekt dan mijn plastic broekje open. Ik zie dat Diana het hele bordje leeggiet in mijn luier en plastic broekje. Het is een machtig lekker gevoel. Mijn luier en plastic broekje zitten nu helemaal vol met die speciale yoghurt. Geweldig! Frida wrijft nog eens extra over mijn plastic broekje. Ik voel dat mijn luier echt heel vol zit met yoghurt. Het voelt zacht en kleverig. Ook Diana wrijft aan de voorkant en tussen mijn benen over mijn plastic broekje. Het is een heerlijk gevoel! Ze kneedt haast mijn luier. Ik hoor de yoghurt in mijn luier soppen. Ondanks dat mijn luier en plastic broekje helemaal vol zitten, komt er niks naar buiten. “Zo, lieve babyboy, je mag nu even lekker gaan kruipen en rollen. We gaan samen spelen op het plaszeil.” Ik zie dat Frida een soort van bal heeft gepakt en aan een hoek op het plaszeil is gaan zitten. Ze heeft haar benen wijd, zodat ik kan zien dat ze een plastic broekje aan heeft onder haar plastic jurkje. Ik vind het een opwindend gezicht, zeker omdat duidelijk te zien is dat ze er geen luier onder heeft. “Daar komt ie…”, zegt ze. Ik zie dat de bal naar mij toe rolt. Dan zie ik ook dat het helemaal geen bal is, maar een opgerolde luier. Ach, natuurlijk… alles gaat hier met luiers en plastic broekjes en zo. Ook Diana is op het plaszeil gaan zitten. Ook zij heeft een plastic broekje aan. Frida heeft een wit en Diana een zwart plastic broekje aan. Wat een meiden! Ik rol de bal naar Diana. Ze zegt: “Kom de bal maar halen, babyboy.” Ik kruip over het plastic plaszeil in mijn luier en plastic broek vol yoghurt naar haar toe. Ik voel overal geplak. Eigenlijk voelt het heerlijk! Dan gaat de bal net voor mij weg naar Frida. Ik kruip gauw naar Frida. Het voelt lekker dat mijn luier een beetje sopt tussen mijn benen en dat ook het plastic broekje een beetje plakt. Door het kruipen komt de yoghurt een beetje tussen de luier door in mijn plastic broek. Frida voelt aan mijn plastic broekje en kneedt even in mijn luier. Hierdoor voelt het nog plakkeriger aan. Wat heerlijk toch. Ik zou elke dag wel yoghurttherapie willen hebben… en zeker van deze lekkere meiden.

Frida rolt de bal naar Diana. Ik kruip weer naar haar. Ze hebben wel door dat ik het lekker vind; sterker nog, hier is het allemaal om begonnen. Dan is het klaar. “Kom maar eens even bij me en laat me eens even in je luier kijken”, zegt Diana. Ze doet de bovenkant van mijn plastic broekje open en zegt: “mmmm…ik geloof dat ik je maar gauw een schone luier om zal doen.” Ze trekt mijn luier iets open en kijkt erin. Frida pakt ook mijn luier vast. Samen trekken ze mijn luier los. “Ach lieverdje toch…heb je een bah-luier… ja hè. Kom maar hoor. Samen trekken ze nu mijn plastic broekje uit. “Ga maar even liggen.” Ze maken me samen helemaal schoon. “Kom eens op je knieën staan. Je bent een hele lieve grote baby hoor.”

En dan begint Diana mij te zoenen… lekkere lange tongzoenen. Onderwijl voel ik dat Frida mijn piemel in haar mond heeft genomen en deze masseert. Het zoenen gaat door; het masseren gaat door. Al snel kom ik weer tot een hoogtepunt. Ik kom schokkend klaar over Frida’s gezicht en in haar mond. “Goed zo babyboy… grote baby hoor”, zegt Diana. Als ik weer schoon ben, lig ik op m’n rug en doet Diana mij weer een schone luier om. Ze pakt een paar schone plastic broekjes, die al aan de zijkant klaar hangen. Vlot achter elkaar doet ze mij een luier en twee plastic broekjes om. Ze is er heel handig in, merk ik. En ik ben intussen al helemaal gewend om een bruggetje te maken, zodat de luier onder mijn bips gelegd kan worden en mijn voeten in het plastic broekje te steken. “Goed zo, je bent een lieve baby hoor.” Als ik weer een luier om heb en twee plastic broekjes aan, helpt Diana mij overeind. “Ik ga je nu weer terugbrengen naar Suzanne. Ik krijg nog een lekkere tongzoen van haar en dan sta ik in mijn plastic broekje in de hal. Diana maakt de deur aan de overkant open. “Mama”, roep ik meteen, want na al die lekkere meiden is het toch weer fijn om bij mama te zijn. Ze loopt op mij af met open armen; ze omhelst mij. “Hoe was ’t lieverd… was ’t fijn?” Ik knik. “Goed zo, dat is mooi.” Suzanne staat even verderop; nog steeds in haar leren pakje met leren laarzen en haar borsten boven het pakje uit. Ze staat op de bank, met een been op de leuning. “He, kleed hem maar verder aan hoor. Ik zie jullie graag volgende week weer voor de therapie. Het is mogelijk dat hij hier een week lang intern komt voor een Luieropname. We geven dan een week lang dag- en nachttherapie met luiers, plastic broekjes, plaszeiltjes, leren en plastic kleding. Dat zou ook goed zijn voor hem. Nou, ik hoor het volgende week wel. Tot dan hoor. Dag lieve babyboy.” Ik krijg nog een lekkere zoen van Suzanne en dan vertrekken we. Wat een heerlijke therapie, die Luiers-en Plastic broekjes-therapie!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *