Categorieën
ABDL Plasticbroek

Luiers en plasticbroekjes (5)

Door Anoniem01

Voortaan een luier en twee plastic broekjes

Tante Bianca helpt me van het bed af. In drie luiers en twaalf plastic broekjes is dat toch even anders dan gewoonlijk. “Gewoon” is: een luier en twee plastic broekjes. Tenminste, dat heeft mama mij sinds enkele weken meestal omgedaan. Ik ben er al helemaal aan gewend, terwijl ik het nog steeds opwindend vind. Mama moest even naar oma en tante Bianca kwam oppassen. Nadat ze me vanavond al enkele keren een schone luier had omgedaan met twee plastic broekjes, mij van haar leren broek had laten genieten, op schoot had geknuffeld en haar borst had laten likken, deed ze me boven op bed drie luiers en wel twaalf plastic broekjes om.

Stapels plasticbroeken

Dat voelt meer dan geweldig! “Zo, kom maar lieve babyboy. Tante Bianca zal jou wel even helpen hoor. Je mag nog even opblijven en dan gaat tante Bianca jou naar bedje brengen.” Beneden in de huiskamer knuffelt Bianca mij nog even. “Nu is het bedtijd voor mijn lieve babyboy, hoor”, zegt ze dan. “Kom maar, dan zal tante Bianca jou even lekker toedekken.” Ik loop voor haar uit de trap op. Ze aait over mijn plastic broekjes en geeft er zachte klapjes op. Het is een lekker gevoel, zo in drie luiers en twaalf plastic broekjes. Bianca wast nog even mijn gezicht en poetst mijn tanden. Op de slaapkamer ligt het bed opengeslagen.

Rubberen bedzeiltje

Ze trekt het plaszeiltje nog even recht. Dan legt ze mij in bed. “Nog even kijken of je luiers nog droog zijn hoor”, zegt ze. Met haar hand gaat ze in de plastic broekjes; dan in mijn luiers en voelt. “Je bent een grote baby hoor; je luier is nog helemaal droog.” Bianca stopt mij lekker toe en knuffelt mij nog even. “Vond je het fijn dat ik vanavond oppaste?” “Ja, nou”, zeg ik. “Je bent zo mooi en lief; dank je wel. “Mooi zo; dat is fijn om te horen; je bent een lieve babyboy hoor; ik ga nu naar beneden; straks komt mama weer”.

Tot de volgende keer hoor; daag!” Bij de slaapkamerdeur draait ze zich nog een keer naar mij om, lacht naar me en geeft me een kushandje. “Dag schat.” Ik zwaai terug. Daar lig ik… in bed… met drie luiers en twaalf plastic broekjes. Een dikke prop tussen mijn benen; de plastic broekjes opgetrokken tot ver over mijn buik. Meer dan de luiers en plastic broekjes heb ik niet aan. Het voelt geweldig. Zo geweldig dat ik maar moeilijk in slaap kan komen. Na een hele poos ben ik dan toch in slaap gevallen en droom fijn over luiers, plastic broekjes… en natuurlijk de borsten van Bianca. ‘s Morgens word ik wakker doordat ik een kus op mijn mond voel. Als ik mijn ogen open doe, zie ik mama’s lieve gezicht vlak boven me. “Zo jonkie, wakker worden. Heb je lekker geslapen?” Ik knik. “Mama gaat eerst je plastic broekjes en luiers af doen. Heeft tante Bianca jou lekker verwend gisteravond? Je hebt heel wat plastic broekjes om hè? Nou, laat mama maar eens even kijken.” Mama trekt het eerste plastic broekje omlaag; dan het tweede…en zo alle twaalf. “Twaalf plastic broekjes… och och, wat heeft tante Bianca jou verwend… en dan nog een aantal luiertjes. Kom maar; mama zal jou wel even helpen.” Ze trekt de plakstrips van de eerste luier los. Ze trekt de luier onder mij vandaan. Dan doet ze ook de tweede luier af. “Wel drie luiers… nou nou… tante Bianca had er zin in… nou heb je zeker wel heel lekker geslapen.” Ik knik. Mama is toch ook zo lief! Ze lacht naar me. “Kijk kijk, je hebt ook nog een plasje in je luier gedaan… goed zo…ja, je hebt een natte luier; ja, je bent een grote baby hoor. Mama gaat jou lekker even wassen. Blijf maar gewoon liggen op je plaszeiltje. Mama is zo terug. In de badkamer pakt ze een washandje en een handdoek.

Luier en plasticbroek

Ze wast mijn gezicht en mijn plasser en bips; dan droogt ze me af. Ik ben echt een grote baby geworden; ik hoef niets meer zelf te doen. Mama pakt uit de kast een schone luier, twee plastic broekjes en babyolie. Met de babyolie smeert ze mijn plasser en er omheen in. Wat heeft ze toch lekker zachte handen! Dan vouwt ze de luier over mijn plasser heen. Het is elke keer weer een enorm opwindend moment; ook als ze daarna mijn luier dichtplakt met de plakstrips. Ze pakt een plastic broekje. Ik vind het ook opwindend om haar met een luier of een plastic broekje in haar handen te zien. Ze maakt de beenopening vrij en schuift het elastiek over mijn ene been;,dan ook over het andere been. Ze trekt mijn plastic broekje helemaal op. Ik til mijn bips op en het volgende moment voel ik mij omsloten en geborgen door mijn luier en een plastic broekje. Ze trekt mij nog een tweede plastic broekje aan. Dan kleedt ze mij verder aan. Ik kijk verbaasd, want in huis loop ik de laatste tijd alleen rond in een luier en plastic broekjes. Niemand die het ziet, dus het kan geen kwaad. Mocht tante Bianca soms komen of een van de buurvrouwen of zo, dan maakt dat niks uit, zij weten ervan en spelen het spel vol passie mee. Ik krijg zelfs een lange broek aan. Omdat ik verbaasd kijk, zegt mama: “We gaan zo even naar Vera… onze huisarts weet je wel.

leren korte broek

Zij heeft toen geadviseerd jou een luier om te doen. Nu mogen we voor controle komen.” Als ik aangekleed ben, maakt mama zich ook klaar. Ik wacht ondertussen beneden op de bank. Als mama beneden komt ziet ze er opnieuw adembenemend uit: een kort zwart leren broekje met donkere nylons en een zwart jasje erop. Ze lacht en zegt: “Zo goed lieverd? Ga je mee?” Ze geeft mij een hand. Nadat ze de voordeur achter ons heeft dicht gedaan, lopen we naar de huisartsenpraktijk. Een beetje gespannen voel ik me, want wat gaat er gebeuren? Na korte tijd komen we bij de huisartsenpraktijk. Het is er niet druk. In de wachtkamer zit een jonge mevrouw… met mooie leren broek. Ze lacht naar ons. We hoeven niet lang te wachten. Vera komt de wachtkamer in en begroet ons. “Kom maar verder hoor”, zegt ze. Vera wijst ons een stoel, terwijl ze zelf nog even bij het raam staat. Ze heeft dezelfde leren zwarte kleding aan als de vorige keer, herinner ik mij. Ze ziet er prachtig uit! “Hoe gaat het”, begint ze, terwijl ze dan toch aan haar desk gaat zitten. “Het gaat eigenlijk heel goed”, zegt mama. “Plast hij wel eens in zijn broek”, vraagt Vera dan weer. “Nou… eeh”, zegt mama wat aarzelend,”hij heeft al een tijdje een luier om.” “O, kijk eens aan; dat is goed om te horen. Doe je dat sinds het vorige bezoek?” “Ja, dat klopt; toen hij thuis kwam, ben ik meteen begonnen hem een luier om te doen. In principe heb ik zijn gewone kleding alleen nodig als hij naar buiten gaat.” “Mooi. Heeft hij nu ook een luier om?” “Ja, hij krijgt elke dag gewoon een luier om.””Zeg, plast hij wel in zijn luier; heeft hij wel geregeld een natte luier… en hoe doe je het allemaal op een dag; ik ben benieuwd naar je ervaringen.” “Ja hoor; hij plast soms wel in zijn luier; ik verschoon hem dan eigenlijk direct.” “Doe je hem ook een plastic broekje om?” “Ja, want jij hebt dat toch geadviseerd; jij hebt hem onderzocht en vastgesteld dat hij dat prettig vindt, toch?” “O ja, dat is zo; ik vroeg het eigenlijk meer om te horen hoe dat bevalt.” “Het bevalt uitstekend; hij vindt het heel fijn om een luier en plastic broekjes te dragen. In huis heeft hij alleen een luier en plastic broekjes om.” Vera kijkt mama aan: “Hoeveel plastic broekjes doe je hem om?” “Eigenlijk altijd twee per verschoning.” “Hoe vaak doe je hem een schone luier om?” “Nou… eeeh…. eens kijken; dat zal toch wel tussen de tien en vijftien keer op een dag zijn, denk ik.

Eigenlijk zijn we gedurende de hele dag steeds met luiers en plastic broekjes bezig… en ik moet zeggen dat ik ‘t zelf ook prettig vind.” Mama lacht. “Hoe reageer je wanneer hij in zijn luier heeft geplast?” “Nou, ik zeg meteen dat hij een grote baby is en prijs hem; vertel hem dat ik het niet erg vind… er eigenlijk blij mee ben.” “Dan de vraag waardoor het allemaal begonnen is: hoe is het met de stijfheid van zijn pinkelmans?” “Op de momenten dat ik hem een schone luier omdoe, zie ik telkens een harde. Ook als ik gedurende de dag met mijn hand in zijn luier voel, dan merk ik dat ie hard is.” “Kijk, dat is mooi. Goed zo, maar dan het vervolg; hoe zorg je dan voor ontlading… want daar is het eigenlijk allemaal om begonnen.” “Dat is geen probleem. Soms ontlaad ik hem door massage en soms mag hij bij mij naar binnen… eehh, we genieten er allebei enorm van.” Vera lacht naar ons. “Geef je ook flesvoeding?” “Ja; elke dag neem ik hem een aantal keren op schoot voor een flesje.” “Hoeveel keer is dat?” “Eehh… eens kijken…, ik denk… dat hij wel drie tot vijf keer een flesje krijgt.” Telkens typt Vera wat dingen in op haar toetsenbord. Dan zegt Vera: “Ik wil even in zijn luier kijken.” Voor het eerst praat ze daarna tegen mij: “Zeg, ben jij een lieve grote baby… en heb jij zo’n lekkere luier en plastic broekjes om… ja hè… ja hè? Mag ik even in jouw luier kijken?” “Kom, ik help je even om je bovenkleding uit te trekken”, zegt ze tegen mij; dan mag je straks daarop gaan liggen in je luier en plastic broekjes; ze wijst naar de onderzoekstafel aan de zijkant. “Ik wil graag dat jij je ook even wat verder uitkleedt”, zegt ze dan tegen mama. Terwijl Vera mijn bovenkleding uittrekt, zie ik mama verderop lopen. Vera helpt mij op de onderzoekstafel. Ik zie de deur opeens opengaan. Ik schrik. Wie komt daar zomaar binnen?

Plasticbroek

Tot mijn verbazing is het de jonge vrouw die in de wachtkamer zat. “Dit is mijn praktijkondersteuner Annemarie”, stelt Vera de mooie vrouw voor. Annemarie gaat op de bank verderop zitten. Ze lacht naar mij. Ik kijk naar haar mooie benen in de leren broek. Oei, wat heerlijk! Verderop zie ik dat mama haar jasje heeft uitgetrokken. Ze zit op haar knieën op de grond in haar leren broekje en donkere nylons. Het duizelt mij een beetje. Overal om mij heen mooie vrouwen in donkere nylons en leren broeken en ik lig hier in mijn luier en plastic broekjes op de onderzoekstafel. Ik vraag me af wat ze van plan zijn. Dan zie ik dat Vera in de buurt van een kast staat. Ik kan haar prachtige benen in haar leren broek mooi zien. Ze lacht ook naar mij. Ze pakt uit de ladekast een plastic luier, een inlegluier en een plastic broekje. Ik houd het bijna niet meer; ik voel dat ik nodig ontladen moet worden. Dan komt Vera naar mij toe met de inlegluier, de plastic luier en het plastic broekje in haar hand. Ze buigt zich over mij heen. Ze trekt mijn plastic broekjes een voor een uit en doet dan mijn luier af. Ze maakt mij schoon met babydoekjes en schuift dan de plastic luier met de inlegluier onder mijn bips. Ze legt de inlegluier met plastic luier voorzichtig over mij heen en maakt de drukknoopjes dicht. Dat geeft een fijn gevoel, want om de drukknoopjes dicht te kunnen doen, heeft ze haar hand in de plastic luier, zodat ze de drukknoopjes kan ondersteunen. Aan elke kant zitten er vier. Ik heb dus acht keer dat genot. Ze kijkt mij lief lachend aan. Ze trekt mij ook een plastic broekje aan. Het geluid van het plastic broekje over mijn benen en over de plastic luier windt mij op. Wat voelt dat ook weer heerlijk. Mama doet mij niet vaak zo’n plastic luier met inlegluier om. Ze vindt het een beetje te dun. Ik eigenlijk ook. Toch voelt dit best lekker. Vera helpt me van de onderzoekstafel af en zet mij op de grond. Ze zegt alleen:”Kun jij ook kruipen in je luiertje… ja, toe maar; ga maar lekker kruipen hoor.” Ik kruip dus maar van de onderzoekstafel af en besef dat Vera naar mij kijkt. Wil ze weten hoe dat gaat met een luier om? Ik zie de mooie benen van Annemarie voor me. Ohhh, wat prachtig zijn die zeg! Ik heb zin om er even aan te komen; er over te aaien. Het liefst zou ik mijn pinkelmans er tegen willen laten komen, maar ik weet niet of ik dat nu wel doe. Het zou mooi zijn als Vera of Annemarie mij soort van toestemming geeft.

Als ik vlak voor haar benen zit, kijk ik omhoog. Ik zie dat Annemarie lief naar mij lacht. Ik zie dat als aanmoediging. Ach, ze zullen toch heus niet zomaar allemaal zo uitdagend in hun donkere kousen hier zitten…, denk ik dan. Ik streel over Annemarie’s mooie ingepakte benen. Wat voelt dat lekker zeg! Wat ook lekker voelt, is mijn inlegluier met plastic luier in mijn plastic broekje. Ik streel nog eens langs haar heerlijke leren broek. Ik zie dat ze opnieuw naar mij lacht. “Dat is lekker hè”, zegt ze. Ik knik en lach haar toe. Ik wou dat ik even bij haar op schoot mocht zitten… en waarom zou dat niet mogen? Maar ik kijk om mij heen en zie mama even verderop in haar leren broekje, bh en mooie nylons zitten. Ik kruip naar haar toe. “Dag lieverd, ben je daar…? Is het lekker in je plastic luier en je plastic broekje? Ja hè? Ja… mama weet ‘t hoor jonkie. Ik kijk opnieuw om mij heen. Ik zie Vera verderop op haar kruk bij de ladekast, waaruit ze mijn inlegluier, plastic luier en plastic broekje haalde. Ze heeft haar zwarte leren broek aan en zit met opgetrokken benen op haar kruk. Ze lacht naar mij, maar komt niet in beweging. Ik kruip wat naar haar toe om haar mooie benen van dichterbij te zien. Misschien kan ik ook over haar leren pijpen aaien. Als ik bij de kruk kom, zie ik dat ze haar borsten ontbloot heeft. Ze ziet er echt adembenemend uit.

leren broek

Wat een stuk is ze, zeg! Ik kom wat omhoog en streel over haar mooie in leer ingepakte benen. Het voelt heerlijk! Vera lacht lief naar mij. “Lekker hè… ja, je bent een lieve grote baby… met een lekkere plastic broek om hè?” Ik strijk met mijn wang over haar mooie leren broekspijpen. Ik lik eraan. Het voelt heerlijk. Dan kijk ik om naar de ruimte achter mij. Ik zie mama verderop naast de kast nog steeds in haar leren broekje, bh en donkere nylons op haar knieën zitten. Verder naar de zijkant …; mijn adem stokt in mijn keel… Dus dat was de bedoeling! Annemarie heeft zich bijna helemaal uitgekleed en ligt in met blote borsten op het bed. Ik weet haast niet waar ik moet kijken. Overal om mij heen zijn prachtige meiden in adembenemende leren kleding en donkere nylons. Overal zie ik blote borsten. En ik… ik kruip maar rond in mijn luiers en plastic broekje. Het voelt allemaal als een droom. Mama heeft haar bh nog niet af, maar dat zal niet lang meer duren. “Kom maar lekker bij me, lieve baby”, hoor ik Annemarie opeens zeggen. Even verderop bij de wastafel zie ik Vera staan… met blote borsten… in haar mooie leren broek en met haar hand in haar broek. “Toe maar”, zegt ze. “Ga maar lekker bij Annemarie op bed liggen in je luier. Het geeft niet hoor. Annemarie heeft wel vaker een grote baby in een luiertje gezien.” Ik kruip verder naar het bed en ga erop. Ik zie Annemarie’s mooie borsten. “Kom maar… kom maar… lekker likken aan mijn borst”, zegt ze. Nou, dat laat ik me geen twee keer zeggen.

Plasticbroek

Ik ga vlak naast haar liggen in mijn plastic broekje. Annemarie slaat haar arm om mij heen. “Wat heb jij een lekker luiertje om”, zegt ze met een lieve stem. “Kom maar schatje… kom maar lekker likken aan mijn borst hoor.” Ze trekt mijn hoofd aan haar borst. Oei… wat lekker zeg! Ik lik heerlijk aan haar borst. Hoewel ik wat beweging om mij heen voel, ontgaat mij wat er verder gebeurt. Ik ben heel geconcentreerd aan haar borst aan het likken. Als ik even later om mij heen kijk, zie ik dat Vera en mama ook op het bed zijn gekropen. Ik lig zomaar in een luier en een plastic broekje met drie lekkere meiden op bed, likkend aan de borst van een van hen. Het is overweldigend. Ik zou echt heel lang zo willen blijven liggen. Meteen nadat ik ze gezien heb, voel ik allemaal handen die mij strelen… op mijn buik, mijn benen, over mijn plastic broekje. Ik voel een hand aan de bovenrand van mijn plastic broekje. Ik voel ook een hand aan de elastieken beenopening van mijn plastic broekje. Ik heb mijn ogen dicht van genot. Ik voel hoe de handen in mijn plastic broekje gaan. Ik voel nog een hand die vanaf de bovenkant in mijn plastic broekje gaat, de plastic luier vastpakt… aan een drukknoopje trekt… en lostrekt. Nog een hand die aan de andere kant mijn plastic broekje binnengaat en een drukknoopje aan de andere kant van mijn plastic luier lostrekt… een hand die dieper in de plastic luier gaat… de inlegluier aan de kant drukt… en mijn plasser vastpakt. Oei oei oei… wat voelt dat allemaal lekker. Ik zie niet van wie die handen allemaal zijn, die in mijn plastic broekje zitten. Het is maar goed dat de bovenkant van elastiek is. Ik zie en voel mama’s borsten op mijn buik; de borsten van Vera in mijn zij. Dan voel ik hoe enkele handen mijn plastic broekje een stukje omlaag trekken; ik voel dat ze nog een stel drukknoopjes van mijn plastic luier losmaken en dat mijn plasser nu boven mijn luier uitkomt.

penis masturberen

Ik voel hoe een paar handen mijn plasser masseert. Ik voel zelfs een tong over mijn plasser. Als ik mijn ogen opendoe, zie ik dat ‘t Annemarie is, die mijn plasser likt. Wat een geile meid zeg! Zij is het ook die mijn plasser masseert. Ik voel dat het tot een ontlading gaat komen. Dan zie ik dat Annemarie haar been tussen mijn plasser en mijn luier heeft gedaan en met haar leren broekspijpen langs mijn plasser gaat. Het voelt geweldig! Ze blijft ondertussen door masseren. Ik voel dat de ontlading naderbij komt. Het is echt heerlijk! Dan…. Ooohhhhh…..aaahhhhh… annn…nemarie…. Spuit ik over haar mooie broek. Ik spuit en spuit nog eens. Ik loop helemaal leeg over haar prachtige leren broek, terwijl mijn plastic broekje en luier aan de onderkant ook nog voelbaar zijn. Geweldig! Annemarie had haar ogen dicht, maar doet ze nu weer open en lacht naar mij. Wat een lekkere meid, wat een lekkere leren broek! Mama en Vera zijn dichterbij gekomen. Terwijl mama mij schoonmaakt, bekommert Vera zich om Annemarie. Mama trekt mijn plastic broekje uit en doet ook de plastic luier en de inlegluier af. Het volgende moment lig ik weer op de onderzoekstafel… te wachten op… een schone luier? Ik wiebel wat met m’n benen in de lucht. Het gaat eigenlijk automatisch… sinds ik een luier om krijg. Wat dat betreft lijk ik best al op een baby. Nou ja, het maakt mij niet uit, want ik vind het nog steeds heerlijk dat ik een luier om krijg en dagelijks zo gemasseerd word. Na een poosje zie ik Vera’s gezicht boven mij. “Zo, was dat wel lekker, lieve grote baby? Zal ik jou dan eens een schone luier omdoen?” Ik knik, want dat wil ik heel graag. Ik heb mijn benen omhoog met mijn knieën geknikt. Vera heeft een Tena Maxi Slip gepakt; de luier die ik van mama ook altijd om krijg. Ik heb m’n voeten op de tafel gezet en maak een “bruggetje”. Ze schuift de luier onder mijn bips. Dan pakt ze een pot met witte créme en smeert mijn plasser en alles er omheen in met een flinke laag. Het voelt lekker als ze dat doet. Ze heeft zachte handen. “Zoo dan; dit moet een poosje intrekken hoor”, zegt ze. Vera legt de luier over mijn plasser en maakt de plakstrips vast. Dan pakt ze een plastic broekje. “Ene beentje erin…goed zo; andere beentje… ja… en dan bips omhoog… goed zo.” Ze trekt het plastic broekje op. Dan krijg ik nog een plastic broekje om. He, wat lekker is dat toch. Ik kan er geen genoeg van krijgen! Dan bedenk ik dat ze zei dat de crème een poosje moest intrekken. Zou dat speciale zalf zijn of zo? “Kom maar even rechtop zitten. Kijk eens… daar is mama.” Mama staat naast me en strekt haar armen uit naar mij. “Kom je bij mama op schoot zitten?” Terwijl Vera achter haar bureau en haar computerscherm gaat zitten, ga ik bij mama op schoot tegenover haar zitten. Aan de zijkant zie ik dat Annemarie zich weer helemaal heeft aangekleed. Ze heeft haar leren broek schoongemaakt. Ze lacht naar mij. Het blijft een heerlijk gezicht, zo’n mooie vrouw in een leren broek. Mama heeft bij haar leren broekje donkere kousen aan en ik zit lekker in een schone luier en twee plastic broekjes op haar mooie benen. Ik voel haar leren broekje en nylons aan mijn benen. Heerlijk! Ik wrijf erover. Ik voel een kus van mama in mijn nek. “Je bent een lieve grote baby, hoor”, zegt ze. “Mama”, zeg ik alleen maar. Vera heeft intussen op haar computer opgezocht wat ze wilde hebben. Mama en ik kijken haar aan. “Goed”, zegt Vera. “Het is duidelijk. Ik heb vastgesteld dat hij een volwassen baby is. Dat betekent dat hij ook op die manier behandeld moet worden.” “Wat houdt dat nou heel precies in”, wil mama weten. “Nou, je bent nu enkele weken op voorhand aan de slag gegaan met de behandeling van je grote baby. We gaan op die manier verder en kunnen hier en daar nog wat dingen bijstellen en aanvullen. Allereerst is belangrijk dat hij in elk geval geen gewoon ondergoed meer zal dragen, maar altijd een luier… en met altijd bedoel ik ook altijd!. Dus elke dag, de hele dag en ook overal, ongeacht waar jullie heen gaan. Het best kun je hem ‘s morgens meteen, laten we zeggen om acht uur, een schone luier omdoen. Gedurende de dag, moet hij elk uur een schone luier om krijgen. Als we dan even tellen, betekent dat vanaf acht uur ‘s morgens tot tien uur ‘s avonds: 15 luiers per dag. Je mag soms, als je wilt, wel meer luiers omdoen hoor; dus we zullen een marge houden. Laten we zeggen: 25 luiers per dag. Dan heb je wat speling en kun je hem soms een stuk of 5 luiers tegelijk omdoen om hem extra te prikkelen.

Plasticbroek

Dat prikkelen, daar gaat het om. Ik zal je ook stimulerende zalf en een drankje voorschrijven, zodat hij tot meerdere ontladingen per dag kan komen. Als we uitgaan van 25 luiers per dag, dan zijn dat er 175 per week. Ik ga nog even een berekening op papier zetten hoor. Jullie komen dan op 700 luiers per maand; dat is, als ik ‘t goed heb: 8400 luiers per jaar. Ik had je al een recept gegeven hè… voor de Tena Maxi slip. Er zitten 24 luiers in een pak… dus dat zijn 350 pakken luiers per jaar. Nou goed; als we uitgaan van 24 luiers per dag in plaats van 25, dan heb je nog ruim voldoende aan 1 pak luiers per dag; dus 7 pakken luiers per week. Ik zal zorgen voor een herhaalrecept. Daar moeten natuurlijk ook plastic broekjes bij. Ik had je hier al geadviseerd de SGA plastic broek XL te gebruiken. Denk je dat je aan 10 plastic broekjes per dag voldoende hebt; ja toch? Als ik nu 70 plastic broekjes voorschrijf, dan hoef je niet elke dag te wassen en heb je voor een week genoeg. Ik zal er ook nog 50 plastic luiers op zetten… dat is de… Suprima 1201; en dan nog 5 pakken inlegluiers per week van Absorbin. Mocht je desondanks iets meer willen hebben, laat het even weten. Je kunt dan zo wat bijhalen hoor.” Vera kijkt mama aan. Mama knikt en zegt: “Ik begrijp het helemaal; kortom we kunnen op dezelfde manier doorgaan als we nu doen.” “Ja hoor, dat is akkoord”, laat Vera weten. Ik zit nog steeds bij mama op schoot. Mama aait zacht over mijn buik. “Zo… kom maar even naar de wasbakken”, zegt Vera. Ik zal eens even zien of de wonderzalf goed werkt.” Ze staat in met ontblote borsten en alleen haar leren broek geleund op de wasbak. Mama heeft mij in mijn zij gepakt en loopt met mij naar Vera toe. Vera lacht.

kutje in leer

Wat ziet ze er fantastisch uit in haar mooie leren broek! “Wil je zijn plastic broekjes en luier even een beetje naar beneden doen”, vraagt ze aan mama. Ik voel mama’s hand in mijn luier gaan. Vera knikt goedkeurend als ze mijn harde piemel ziet. Dan laat ze haar leren broek zakken en zet ze haar benen een beetje uit elkaar. “Laat hem maar even door de knieën gaan hoor”, zegt ze tegen mama. “Ja… kom maar jonkie… kijk eens hier tussen mijn benen. Ja… dat is lekker hè?” Ik kijk recht in haar kutje, die ze met haar vingers open houdt. Vera knikt naar mama. Dan voel ik dat mama mijn plasser masseert. Oei … wat voelt dat heerlijk. Dan helpt mama mij weer opstaan. Ze duwt mij dicht tegen Vera aan… tussen haar benen. Mama heeft mijn plasser vast en stopt die zacht in Vera’s room zachte kutje. Ik weet niet meer hoe ik het heb of waar ik moet kijken… hoor alleen nog: “Toe maar jonkie… toe maar…; jaah… toe maar….aahhhh…” Dan kom ik met schokken klaar; diep in Vera’s kutje. Wat is het toch heerlijk. Ik hoor Vera nog kreunen. Ook zij kwam lekker klaar. Terwijl ik daar zo nog sta, met mijn plasser in Vera’s heerlijke kutje, pakt zij me vast en laat me mijn plasser uit haar kutje terugtrekken. Vlak onder mijn plasser zit mijn lekkere luier met de plastic broekjes. Vera draait me om. Dan zie ik mama op de behandeltafel met haar benen wijd liggen. Vera helpt me om bovenop mama te komen en tussen haar benen te gaan liggen. Meteen stopt Vera mijn nog stijve plasser in mama ‘s kutje. Dan neuken mama en ik een tijdje. Ik hoor mama kreunen: “Ja… toe maar… neuk mama ….aahhh….aahhhh…. jaahhhh.” Na een poosje kom ik opnieuw klaar, maar deze keer in mama. Ook mama’s kutje voelt altijd warm en zacht. Terwijl Vera mij van de bank af helpt, zegt ze: “Nou, de zalf werkt, zoals je ziet.” Mama knikt blij: “Ja, die kunnen we goed gebruiken” “O ja, dat vergat ik bijna”, zegt Vera, “Je kunt deze zalf ook voor jouzelf gebruiken hoor; gewoon een likje in je vagina smeren en laten inwerken. Mama kleedt zich aan, terwijl Vera mij een schone luier om doet en twee plastic broekjes aan. Even later zit ik bij mama op schoot aan Vera’s bureau. Vera typt wat op haar toetsenbord en kijkt op haar scherm. Ze zegt: Ik zal je nog een extra pot zalf voorschrijven en ik ga je doorverwijzen naar Het Luierparadijs; Instituut voor Luiertherapie aan Volwassenen (ILV). Dat is hier niet ver vandaan. Je baby krijgt wekelijks luiertherapie en ik zal meteen melden dat een luieropname tot de mogelijkheden behoort. Mama houdt mij lekker stevig vast en knuffelt mij even terwijl Vera dit zegt, alsof ze zeggen wil: dat is prima schat. Dan staat Vera op en geeft mij nog een knuffel. (welke huisarts doet zoiets…). Heerlijk. We nemen afscheid en samen met mama ga ik naar huis. Thuis voelt mama nog even in mijn luier en stopt me dan in bed. Ik laat in gedachten deze dag voorbij gaan. Het was weer heerlijk: Vera en Annemarie die mij samen met mama lekker verwenden met luiers en plastic broekjes!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *